WorldCafé: Quo vadis Human, Transhuman, Posthuman? Farklı boyutlara, farklı bakışlar

The STS TURKEY coordination team is co-organizing the WorldCafé which deals with the leading question Quo vadis Human, Transhuman, Posthuman? with Middle East Technical University, Department of Philosophy and Applied Ethics (Ankara, Turkey).

The table hosts will cover following topics: Human Enhancement, Mass Surveillance, self-driving vehicles, human-robot conflicts in workplaces, AI Ethics, morality of machines and Future Studies.

The event takes place on November, 28, 5:15-7:15 p.m. within the scope of the 3rd National Conference on Applied Ethics (November 28-30, Turkish speaking conference) at Middle East Technical University, Ankara (Turkey).

I am very happy to be part of the WorldCafé team (and one of the table hosts) and excited to experience the power of collective knowledge.3UEKWorldCafeSTSTURKEY

For more information (turkish): 3UEK_WorldCafe_28Kasım2018 or visit the conference website.

Advertisements

‘Unless they do not build cyborgs’ Ethics missing the point of cyborg constitution in neuroscientific trials? @ 5th Health, Culture and the Human Body Conference (Istanbul)

I’ll be presenting: “‘Unless they do not build cyborgs’ Ethics missing the point of cyborg constitution in neuroscientific trials?” at the Health, Culture and the Human Body. Principles of Biomedical Ethics, Genetics and Human Enhancement (4.-6. October 2018, Istanbul, Turkey).
You can find the program flyer here: HCHB flyer.

 

Abstract:
‘Unless they do not build cyborgs’ Ethics missing the point of cyborg constitution in neuroscientific trials? (Melike Şahinol, Orient-Institut Istanbul)

Neuroethics discussed several ethical implications for Neuroscience and Neurotechnology, also for Brain Computer/Machine Interfaces (BCI/BMI), as their usage in the medical field raise philosophical and ethical questions. These questions focus on neuroscientific trials or treatment that may concern ethical concepts like informed consent, free will, autonomy, patient rights, privacy and mind-reading (Clausen, 2010; Clausen & Levy, 2014; Müller, Clausen, & Maio, 2009). Broadly discussed is the anthropological figure of the cyborg (Haraway, 1991), linked to futuristic visions of human enhancement, transhumanism, etc. (Chatterjee & Farah, 2012; Downey & Dumit, 1997; Heikkila, 2015; Illes & Sahakian, 2011; Müller, 2010; Pickering, 1995; Schmitz, 2010). These neuroethical studies have often in common, that ethical arguments are less based on ethnographical fieldwork, looking at distributed interactions of human and machine, even at the practices of Neuroscientists in trials with BCI. So, what would it mean for Neuroethics, if the usage of BMI marks the constitution of an acting cyborg?

© EEG equipment, 2010, Şahinol

© EEG equipment, 2010, Şahinol

This paper examines how the constitution of a cyborg emerges within neuroscientific trials with BMI in cronical stroke looking on a micro level and describing, how Human and Machine act in an adaptive way. It does so through a description and an analysis of cyborgical actions within the BMI system. Based on a laboratory study and interviews with several neuro scientists/ surgeons, patient care takers, neuroethicists and patients who worked with BMI, I argue that if something or someone can be understood as a cyborg, his or her actions – within these organic and inorganic parts interact – should be performed circular. Since circularity is the first principle and central concept of cybernetics and actions are based on the circularity of biological and technical aspects, then one can also speak of an acting cyborg (Şahinol, 2016).

As one result of this work, we could rethink Neuroethics underlying ethical concerns with regards to the constitution of acting cyborgs.

 

 

STS TURKEY 2018 Toplum için Bilim ve Teknoloji Çalışmaları Konferansı (10.-11.09.2018, ODTÜ)

STS_Banner.jpeg

Endüstri 4.0, büyük veri, yapay zekâ ve makine ile öğrenme gibi kavramlar, bugün teknokratların veya sanat ve edebiyatın diline mahsus değil; işgücü piyasasından tüketim alışkanlıklarına, politik ilişkilerden kişilerarası ilişkilere kadar her yere nüfûz ediyor. Üreme teknolojileri, estetik cerrahi, nöroteknolojiler, sanal gerçeklik uygulamalarının yaygınlığı, sosyoteknik sistemlerin (enerji, iletişim, vs.) genişleyen kapsamı ve teknobilimin tüm görüngüleri, tüm dünyada olduğu gibi Türkiye’de de toplumsal tahayyül ve pratikler üzerinde belirleyici oluyor. Sağlık yönetiminin tüketicileri, biyopolitikanın gölgesinde, yaşamını moleküler düzeyde yönetme baskısıyla elektronik ve mobil sağlık teknolojilerine tabi. Bugün belki her zamankinden daha fazla bilimsel ve teknolojik dönüşümü, coğrafyamızdaki tarihini, bugününü ve nihayet yarınını konuşmak zorundayız.

STS TURKEY Bilim ve Teknoloji Çalışmaları Türkiye Araştırma Ağı, 2017 yılında bilim ve teknoloji çalışmaları alanında ulusal ve uluslararası işbirliklerini desteklemek ve bu doğrultuda disiplinlerarası ve çok yöntemli bir yaklaşımı savunmak amacıyla kuruldu. İlk konferansımız, STS TURKEY 2018 Toplum için Bilim ve Teknoloji Çalışmaları Konferansı, 10–11 Eylül 2018’de ODTÜ Bilim ve Teknoloji Politikaları Araştırma Merkezi ve Endüstri Ürünleri Tasarımı Bölümü ortak ev sahipliğinde gerçekleştirilecek. Bilim, teknoloji ve tıp alanlarındaki dönüşümlerin toplumsal bağlamıyla ilgilenen, tüm alanlardan akademisyen, sanatcılar, öğrenci ve bağımsız araştırmacıları, Türkiye’de bilim ve teknolojinin ufuklarını tartışmak üzere 2018 yaprak dökümünde Orta Doğu Teknik Üniversitesine çağırıyoruz.

Bildiri özeti son teslim tarihi: 19 Mart 2018
Bildiri değerlendirmelerinin açıklanması: 30 Nisan 2018
Konferans dili: Türkçe
Bildiri teslimi hakkında ayrıntılı bilgi aşağıda verilmektedir.
STS TURKEY hakkında detaylı bilgi ve üyelik için ststurkey.net adresine girebilir, sorularınızı info@ststurkey.net adresine gönderebilirsiniz.

STS TURKEY 2018 TOPLUM İÇİN BİLİM VE TEKNOLOJİ ÇALIŞMALARI KONFERANSI
Etkinlik düzenleme kurulu (alfabetik)
Arsev Umur Aydınoğlu, Y.Doç.Dr., ODTÜ TEKPOL
Harun Kaygan, Y.Doç.Dr., ODTÜ EÜTB
Melike Şahinol, Dr., OII

Ev sahipleri
ODTÜ Bilim ve Teknoloji Politikaları Araştırma Merkezi
ODTÜ Endüstri Ürünleri Tasarımı Bölümü

Destekçi
Orient-Institut Istanbul

STS TURKEY iletişim
ststurkey.net
facebook.com/ststurkey
twitter.com/sts_turkey

BİLDİRİ ÖZETİ BAŞVURU KRİTERLERİ
Konferansta bildiri sunmak isteyen katılımcılar,
– 19 Mart 2018 tarihine kadar
– 600 kelimelik genişletilmiş bildiri özetini,
– Bildiri başlığı ve 3-5 anahtar kelime ile beraber
– Yazar isimlerini, kurumlarını ve iletişim bilgilerini bildiri başlığıyla beraber ayrı bir kapak sayfasında içerecek şekilde
– Times New Roman, 12 pt, çift satır aralığıyla
– DOC, DOCX, ODT, RTF dosya formatlarından birinde hazırlayarak
– info@ststurkey.net adresine
– eposta başlığında “[STS TURKEY 2018 Bildiri özeti]” ifadesi bulunacak şekilde gönderir.

Çift kör hakem değerlendirmesi süreci sonunda özetleri kabul edilen katılımcılara 30 Nisan 2018 tarihinde eposta yoluyla haber verilir. Bildiri sunumuna uygun görülmeyen özetlerin poster olarak sunulması önerilebilir. Bildiri sunumu yerine poster sunumu yapmayı tercih eden başvurular epostada bunu belirtmelidir.

 

The “techno-cerebral subject”, a bio-technical form of the cyborg – action theory #cyborgactiontheory

The human as techno-cerebrally operating form – this study shows the adaptation of human and machine in neuroscience and describes the acting of a cyborg.9783837634754_720x720
The neuroscientific studies I analyzed, were concerned with the restoration of cerebral processes by neurofeedback (via Brain-Machine Interface), with which stroke patients had to regulate their brainwaves and thereby to control an orthotic device opening and closing their paralyzed hand. I showed that human-machine adaptation in this context can be divided into three phases of the socio-bio-technical synchronization process. A detailed description on the micro level of the interaction between the organic and inorganic as an ensemble was conceptualized as “techno-cerebral subject”, a bio-technical form of the cyborg. Constituting the human and machine symbiosis as techno-cerebral subject this does not entail an irreversible amalgamation between the organic and inorganic into an entirely new being. On the contrary, it is my understanding that if something or someone can be understood as a cyborg, his or her control and regulation must be achieved in a programmable circular process in which the organic and inorganic parts interact. If actions are based on the circularity of the biological and the technical aspect, then one can also speak of an “acting cyborg”.

 

Cyborgs, Klone und Mutanten? – Interview mit Melike Şahinol über aktuelle Transformationsprozesse in der Medizin

Sehr gerne habe ich Gesche Schifferdecker ein Interview zum Thema “Optimizing the Body: From Health Protection to Genetic Embryo Modification” im Rahmen der Veranstaltung “WeberWorldCafé” gegeben.

Hier ein Ausschnitt:

Wenn ich Diskussionen über mögliche Optimierungen des Menschen (Reproduktionsmedizin, Schönheitsoperationen, Manipulation des menschlichen Erbguts) folge, bin ich beunruhigt. Werden die Menschen der Zukunft alle Cyborgs sein?

Foto: Linus Bohman on Flickr (CC BY 2.0)

Cyborgs sind Donna Haraway zufolge Verflechtungen von natürlichen und materiellen Elementen und spiegeln sich in Subjekten wieder. Sie sind kybernetische Organismen – also Hybridkonstellationen aus Organismus und einer kybernetischen Apparatur. Wenn wir uns die moderne Medizin anschauen, kann man sagen, dass sie voller Cyborgs ist, die aus Verkopplungen von Organismus und Maschinen bestehen, die beide „programmierbar“ erscheinen. Das bedeutet also, dass in der Medizinforschung die Grenzen von Natur und Kultur in der Figuration der Cyborg/des Cyborg zusammenfallen. Dies ist den Gedanken der Wissenschaftlerin folgend auch durchaus erwartbar, denn nach Haraway ist die Trennung von Natur und Kultur nicht natürlich, sondern wird „künstlich“ erzeugt. Ich selbst verstehe, wie Haraway, die Unterscheidung zwischen Natur und Kultur beim Cyborg-Konzept als ein kulturelles Produkt. Insofern kommt dem Anteil der Kultur an der Differenzierung eine besondere Bedeutung zu, denn die Kultur konstituiert die Unterscheidung überhaupt erst. Das heißt aber nicht, dass die Unterscheidung obsolet wäre. Es heißt vielmehr, dass diese nicht naturgegeben und vor allem asymmetrisch ist. Wenn Mensch und Maschine sich in der „Mensch-Maschine-Symbiose“ zum techno-zerebralen Subjekt als eine Form von Cyborgs konstituieren – so wie ich es in meiner Dissertation gezeigt habe – dann ist damit nicht gemeint, dass Organisches und Anorganisches irreversibel miteinander zu einem neuen Wesen verschmolzen sind. Damit meines Erachtens  etwas oder jemand als Cyborg verstanden werden kann, muss ihre oder seine Steuerung und Regulierung in einem programmierbaren zirkulären Prozess erfolgen, in dem Organisches und Anorganisches zusammenwirken. Dies ist mein Verständnis von Cyborgs. Wenn Handlungen eine Vermischung des Biologischen und Technischen zugrunde liegt, dann kann man auch von einem/einer handelnden Cyborg sprechen. Und dies ist bereits in Anwendungen der Neurowissenschaften der Fall (man denke z. B. an die Behandlungen mit Hilfe von Neurofeedback).”

Hier gelangt man zum vollständigen Interview.

 

Das techno-zerebrale Subjekt. Zur Symbiose von Mensch und Maschine in den Neurowissenschaften

Dr. Melike Şahinol

9783837634754_720x720

Abgeleitet aus einer Analyse neurowissenschaftlicher Praktiken und Techniken der Anpassung von Mensch/Gehirn und Maschine/Computer zeichnet Melike Sahinol die Entstehung »techno-zerebraler Subjekte« nach: Anhand von Interviews mit renommierten Neurowissenschaftler_innen und Darstellungen neurowissenschaftlich-klinischer Anwendungsprojekte, die mit Hilfe von Brain Machine Interfaces (BMI) an der Heilung von Schlaganfall- und ALS-Patient_innen arbeiten, zeigt sie, wie die wechselseitige Anpassung von Patient_in und Maschine zur bio-technischen Gestalt des Cyborg führt und Patient_innen als Subjekte konstituiert werden, die einer cerebro-zentristischen Vorstellung entsprechen.

View original post

“Doğayı Geliştirmek, Gelecekteki Bedenler: Disiplinlerarası ve Uluslararası Perspektifler”, Orient-Institut Istanbul, 17.-18.06.2016 TARİHLERİ NOT EDİN

İnsan genomunun ve bedeninin manipülasyonları giderek daha yaygın hale gelmektedir. Yeni yöntemlerin kullanılmasıyla, örneğin embriyoların genetiğinin değiştirilmesi ya da beyin implantlarıyla depresyon tedavileri gerçekleşmektedir. Doğayı “optimize” olasılığı, insanın dışsal ve iradi dizayn fırsatları hızla artıyor. Eksik ya da hatalı algılanan biyolojik beden, önceki gelecek kurgularında bir siborg olarak, yedek parça veya teknik açıdan yükseltilmiş bir nesne olarak görülüyorken, bugün, giderek pratikte de kurgulardaki kadar yer buluyor. “Insan doğası” giderek artan genetik müdahale imkanlarıyla, nöroprotez, diğer teknolojik ve tıbbi gelişmelerden dolayı sorgulanmaktadır.

İnsanlık hakkında yeni kavramlar mı ortaya çıkıyor? Görünüşe göre rastgele manipüle edilmis İnsan, bu “güzel yeni dünya’da”, kültürlerarası perspektiften bakınca nasıl algılanıyor? Ağırlıklı olarak Müslüman olan bir toplum, beden modifikasyon tekniklerine ve diğer kısmen fütüristik modifikasyon imkanlarına ve teknolojilerine nasıl yaklaşıyor?

Konferansın amacı, doğayı geliştirmek ve gelecekteki bedenler için uluslararası perspektifleri, özellikle Türk-Alman olmak üzere, disiplinlerarası bir araya getirmektir.

Kültürel, ekonomik ve sağlık politikası ile ilgili farklılıkları olmasına rağmen, birbirine bir çok konuda bağlantılı olan Almanya ve Türkiye, “batı” ağırlıklı Human Enhancement [İnsan Geliştirme] diskurlarını, kritik bir şekilde sorgulama alanı açıyor ve konuyla ilgili Türk-Alman akademik bilgi değişim ve paylaşım imkanını kazandırıyor.

16 konuşmacımız arasından sunum yapacak bazı arastırmacıları aşagıdakı listede bulabilirsiniz.
Ayrıntılı konferans bilgilerimizi size yakın zamanda aktaracağız.
Simultane çeviri vardır.

PD Dr. Joachim Boldt (Albert-Ludwigs-Universität Freiburg): Homo Creator: Sentetik Biyolojiden İnsan Genetik Geliştirmesine mi?

Prof. Dr. Swen Körner (Deutsche Sporthochschule Köln): Kötü Olan Şimdiki Zaman – Daha İyi Bir Gelecek: Eksik Bedenlerin Sosyal Yapısı Üzerine Gözlemler

Dr. Jürgen Hampel (Universität Stuttgart): Bireysel Optimizasyon ve Performans Baskısı Arasında – Neuroenhancement‘e Avrupa Perspektivleri

Assist. Prof. Dikmen Bezmez (Koç University): “İyileşme” Peşinde: Türkiye’deki bir Rehabilitasyon Hastanesinde Yürümenin Müzakeresini Yapmak

Dr. Claudia Liebelt (Universität Bayreuth): İstanbul’da Estetik Beden Modifikasyonları ve Kadınlık: Etnografik Bir Proje

Enno Park (Cyborg e.V.): Siborglar ve çeşitlilik

Dr. Melike Şahinol (Orient-Institut Istanbul): Beyin-Makine Arayüzleri: Siborg bir Biyo-Teknik Figür olarak Tekno-Serebral Şahıs Kökeni Üzerine

Dr. Diego Compagna (Technische Universität Berlin): Manipüle Edlimiş Hayatın Doğa ve Kültür Arasındaki İlişkiye Verdiği Sonuçlar

Dr. Arianna Ferrari (Karlsruher Institut für Technologie): Doğayı Geliştirmek, Bedenleri Değiştirmek: Vizyonlar ve Uygulamalar

İrtibat: Dr. Melike Şahinol, Orient-Insitut Istanbul

 

Organization: Orient-Institut Istanbul in cooperation with Karlsruhe Institute of Technology, Institute for Technology Assessment and Systems Analysis (KIT-ITAS).
Funded by Fritz Thyssen Foundation.
This event is organized in cooperation with and supported by the SYNENERGENE project (https://www.synenergene.eu). The Synenergene project has received funding from the European Union’s Seventh Framework Programme for research, technological development and demonstration under grant agreement no 321488.